Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Kalejdoskop firmowy

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Anna Mackiewicz | 2015-06-10 16:41:02
francja, spółki, prawo, podatki

We Francji działalność gospodarcza obejmuje rzemiosło, handel, przemysł i wolne zawody. Przedsiębiorca może prowadzić działalność jako osoba fizyczna lub prawna, jako przedsiębiorca indywidualny, w formie samozatrudnienia lub spółki cywilnej czy handlowej.

 

 

Obywatele Polski i firmy polskie mogą bez ograniczeń prowadzić na terenie Francji działalność gospodarczą. Przedsiębiorca, który chce poznać warunki francuskiego rynku, a jednocześnie prowadzi już w Polsce działalność gospodarczą, może we Francji otworzyć swoje przedstawicielstwo, oddział lub filię.


Rodzaje działalności:

  • działalność rzemieślnicza, czyli niezależna działalność produkcyjna, przetwórcza, naprawy, świadczenie usług korzystając ewentualnie z pomocy rodziny i przy zatrudnianiu nie więcej niż 10 pracowników. Działalność ta jest rejestrowana w Rejestrze Zawodów (Répertoire des métiers)
  • przemysłowa, czyli niezależna działalność produkcyjna, przetwórcza, wykonywanie napraw, świadczenie usług przy zatrudnieniu więcej niż 10 pracowników. Ten rodzaj działalności jest rejestrowany we francuskim Rejestrze Handlowym i Spółek (RCS – Registre du commerce et des sociétés, odpowiednik polskiego KRS)
  • handlowa, czyli operacje handlowe oraz działalność związana z handlem. Działalność taką, za pośrednictwem Centrum Formalności Przedsiębiorstw (CFE – Centre de Formalités des Entreprises), należy zarejestrować w RCS
  • w zakresie wolnych zawodów (regulowanych - np. adwokaci, biegli księgowi, lekarze lub nieregulowanych, jak np. tłumacze, konsultanci) - działalność jest rejestrowana także za pośrednictwem CFE w Rejestrze Handlowym i Spółek (RCS) oraz we właściwym dla swojego adresu zamieszkania biurze URSSAF (francuskim odpowiedniku ZUS).

We Francji działa status auto-entrepreneur, który został powołany na mocy ustawy nr 2008-776 z sierpnia 2008 r. o modernizacji gospodarki, a jej przepisy obowiązują od 1 stycznia 2009 r. System ten może być interesujący dla przedsiębiorców ze względu na znaczne uproszczenia procedury podatkowej oraz systemu ubezpieczeń społecznych. Ma on też ułatwić formalności administracyjne związane z rozpoczęciem, zawieszeniem i finalizacją działalności zarobkowej.

System skierowany jest do osób fizycznych, które chcą rozwinąć swoją działalność bez potrzeby tworzenia firmy:

  • pracowników
  • bezrobotnych
  • studentów
  • emerytów
  • urzędników państwowych

 

Pierwszym etapem założenia spółki jest wybór formy prawnej oraz opracowanie i podpisanie umowy spółki. Podstawowe składniki umowy określa we Francji Kodeks handlowy - Code de commerce. Założyciele spółki mogą zawrzeć w umowie szczególne uregulowania, zgodne z prawem i dobrymi obyczajami. Założyciele muszą określić przede wszystkim: firmę, czyli nadać spółce nazwę, ustalić siedzibę, przedmiot i zakres działalności (który we Francji jest o wiele szerszy i mniej dokładny niż w Polsce), wysokość kapitału zakładowego, liczbę i wartości udziałów, sposób ich rozdziału pomiędzy wspólników oraz sposób ich zbycia.

Założyciele muszą również określić czas, na jaki spółka została utworzona, oraz informacje specyficzne dla wybranej formy prawnej spółki, np. informacje dotyczące składu organów spółki. Zawarcie umowy w formie aktu notarialnego ma miejsce jedynie w przypadku wniesienia aportu w postaci nieruchomości. Po zawarciu umowy zawiązana zostaje spółka, która musi skierować wniosek o rejestrację. W Centrum Formalności Przedsiębiorców (CFE – Centre de Formalités des Entreprises) można uzyskać druk wniosku oraz listę dokumentów, jakie należy dostarczyć w celu zarejestrowania. Wniosek musi zostać złożony przez osobę upoważnioną, a dokumenty muszą być przetłumaczone na język francuski.

 

 

Za pośrednictwem CFE spółka otrzymuje przyznawany przez urząd statystyczny INSEE numer identyfikacyjny, tzw. SIRET (odpowiednik polskiego numeru REGON), składający się z 14 cyfr. Zawiera on numer SIREN (Système d’Identification du Répertoire des Entreprises – system identyfikujący przedsiębiorstwo) oraz NIC, identyfikujący lokalizację lub główną siedzibę przedsiębiorstwa.

INSEE przyznaje również kod APE określający główny profil działalności przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo otrzymuje również z rejestru Sądu Gospodarczego (Greffe du Tribunal de Commerce) wyciąg, który poświadcza rejestrację w Rejestrze Handlu i Spółek (RCS) - tzw. extrait Kbis; w przypadku przedsiębiorców indywidualnych jest to tzw. extrait K. Po otrzymaniu Kbis można już rozpocząć działalności.

Za pośrednictwem RCS można wyszukiwać przedsiębiorców według:

  • nazwy
  • nazwisk osób z kadry zarządzającej i kierowniczej
  • miasta lub departamentu, w którym przedsiębiorstwo posiada siedzibę lub zakłady
  • numeru SIREN
  • numeru w rejestrze RCS.

 

Szczegółowe informacje o firmie są jednak dostępne odpłatnie.